بيمار هشتم * مشهدى هاشم اهل سده اصفهان ، پنجاه ساله در تاريخ 19 / 6 / 24 به اينجانب رجوع كرد . سابقا مقنى بوده و فعلا ده‌سال است كه مستخدم مسجد سپهسالار شده و شغلش جاروكشى و فراشى است . بيمار حال استفراغ ، دوار و دل بهم‌خوردگى ، و در آزمايش‌ها Azotemie داشت . تمام بدنش پر از خيز و صورتش تيره و برافروخته و شكمش پرآب بود . به علت عدم امكان درمان در منزل اصرار كردم در يكى از بيمارستانها بسترى شود . مىترسيد و حاضر به اين كار نشد . ناگزير دستور زير را به او دادم : 1 - آب هندوانه 2 - جوشانده رازيانه 1 ، ريشه رازيانه 2 ، تخم كرفس 1 و ريشه كرفس 3 ل ( 4 روز ) اين بيمار با همين نسخه ناچيز و چند بار استفاده از آن به‌كلى رفع ناراحتىاش گرديد و به‌كلى خوب شد . * * * بيمار نهم * آقاى آقا شيخ محمد حسين ت . كه از علماى مشهور هستند ، در سن 95 سالگى دچار تب شده و آزمايش ادرار هم نشان از وجود چند گرم قند داشت . تزريق انسولين كردند . داروهاى ضد تب دادند ، در نتيجه بيمار مبتلاء به حبس البول گرديد . اطباى معالج از علاج او درماندند و به آقاى دكتر لقمان الملك متوسل شدند . ايشان پس از معاينه دقيق دستور استفاده از ميل دائمى را دادند تا بول از آن راه خارج شود . هر دو روز يك بار ميل را برداشته و شستشو مىدادند . پس از چند روز مجددا معاينه به عمل آمد و دستور به همين نحو ادامه پيدا كرد . ضمنا برخى داروهاى خوراكى نيز تجويز شد ، زيرا بواسطه وجود قند عمل جراحى خطر داشت . آقاى دكتر محمد حسين اديب هم تأئيد دستورات ايشان را نمودند . بيمار چندى بدين منوال گذراند و سرانجام خانواده ايشان در اسفندماه 1325 به من مراجعه كردند . دستور دادم ميل را چند ساعتى بردارند . تا مثانه از بول پر شود ، آنگاه تنقيه آب گرم كه